bobiboni

ang Guam ay ibang bansa. Kung kaya, INTERNATIONAL PREMIERE ito.. :D

Fri, 09 Nov 2007 11:13:58 GMT

NUMBALIKDIWA
NOVEMBER 29, 2007
MICRONESIA MALL CINEMA 5
GUAM

Twenny-Four.

Mon, 17 Sep 2007 22:07:35 GMT

24 years old na ako. Isang taon na lang, puwede na akong magkaroon ng quarter life crisis. First time kong magdaos ng birthday sa labas ng Pilipinas. Weird.

Taon-taon, tradisyon na sa aking ilibre ang mga kabarkada ko noong high school at lumabas kasama ng ilan pang mga malalapit na kaibigan. Pagkatapos, may iba pang selebrasyon para sa kung sinong kapamilya ang natitirang kasama ko sa Pilipinas.

Subalit sa pagkakataong ito, birthday is family day. Dinaos ko ang ika-bente-kuwatrong taon sa mundo sa pamamagitan ng isang Pizza and Carbonara dinner kasama ng aking nanay, tatay, ate at kuya, pati na ang alaala nina lolo't lola. Dito kami nagpakasaya, nagsama-sama, sa lupang maligaya. Videoke sa bahay. Wine. Brownies. Kebab. Ayun. Ganung kasimple. Sayang nga lang at walang pulang hotdog na nakatuhog sa barbecue stick, may marshmallow sa dulo, at nakatusok sa repolyo. Ayun na sana ang kukumpleto sa birthday menu! Kaso ayun.... ayaw nila ng pulang hot dog dito sa Guam. Ayaw din nila ng itlog na maalat. Lahat yata, ng pula ayaw nila. Hinaharang sa customs. Meron daw kasing lead content ang kahit anong pula. Bawal nga ring ang baguio strawberries dito. Pula kasi. Joke.

Okey lang. It's not the food but the company. Kasama ko ang pamilya kong magdaos ng kaarawan dito sa munting isla ng mga pangarap... Amerikanong pangarap. Ang lupain ng tunay na brown brothers ni Uncle Sam.

Hindi uso sa akin dito ang salitang barkada. Wala yun sa bokabularyo ko kasi hindi pa sila dumarating. Wala pang klik. Halos lahat kasi ng mga nakakasalamuha ko rito, puro sosyal... puro English speaking. Shet. Pakiramdam ko, naglalaro ako ng "Taboo" kapag kausap ko sila. Alam niyo ba yung larong iyon? Yung board game na maghahalungkat ka ng maghahalungkat sa utak mo ng sandamakmak na salita upang maipahiwatig lamang ang nais mong ilarawan? Ganun ako makipag-usap sa kanila ever since.

"I come, I went, I go home already ha.". Ganyan.

Kung hindi pa rin maintindihan, nagiging charades ang labanan. Inaakting ko na lang ang mga bagay-bagay para maunawaan.

Dati-rati, nagsusumubok pa ako. Sinusubukang i-testing kung kaya ko bang makipagsabayan sa talastasan ng mga kayumangging may puting dila. After all, I am an Arenean. Areneans are supposed to be the best english speaking dudes in our whole damn country! Ayt?! And since i'm Arenean, might as well make me ah'ma mah'rah proud, like all those other Ah'reneans who speak pronounced accented english in their respective call cen'ners!

So it was already 8 months ago when I tried to fool them. Lights.... camera.... ACCENT!

inside the restaurant:

"Good morning sir, may I take your order?"

Me: "Yeah, i'd like the Sausage meal with rice and eggs."

Water: "How would you like your eggs done?"

Me (In a snap) ":Oh... well done."

Tawanang pasikreto ang aking mga kasama. Hindi ko inasahan ang tanong na iyon. Doon kasi sa atin, kadalasan, walang option para sa luto ng itlog. Or at the very least, hindi ka nila tinatanong. Naalala ko nga bigla, sa Pinas, hindi ko pa alam ang salitang "malasado" , tawag sa itlog na tunaw pa ang pula. Dahil gusto ko ang ganitong luto ng itlog, pinaaalalahanan ko noon ang babaeng nagbebenta ng Longganisa Burger dun sa Burger Machine Mother Ignacia....

"Miss, huwag niyo masyadong patigasin ang itlog ko ha."

Sabay irap ang babae. Aba! For the very first time yata in the whole history of her life, nagandahan siya sa sarili niya!

So, yeah. I've turned a year older in a different environment. A year wiser? Maybe. Pero a more fluent year? sana.

Nakakapagod ding makipagpatinero ng salita araw-araw sa mga Pinoy na may banyagang dila.

Babalik Ka Rin

Sun, 16 Sep 2007 13:54:19 GMT

Kasama ng daan-daang Pinoy na nagpuno sa University of Guam Field House kagabi, inibsan ni Gary Valenciano ang aking pangungulila sa Pilipinas sa loob ng dalawang oras niyang pagtatanghal.

Dati-rati, puro analitikal na diskurso lamang para sa akin ang konsepto ng mga OFW o Balikbayang sabik na sabik makanood ng Wowowee sa Pilipinas, o maging ang tagumpay ng ABSCBN sa iba't-ibang bahagi ng mundo dahil sa kanilang "The Filipino Channel". Hindi ko akalaing ngayong taong 2007 , magiging isa na pala ako sa mga taong kinaaaliwan ko lamang noon.

Alam ko ang pakiramdam nila, sabi ko dati. Alam ko dahil may mga kakilala at kamag-anak akong sa abroad nakatirang bumabalik sa pilipinas at kinekuwento ang kanilang pagkagiliw sa kung sino-sinong artistang napapanood nila sa TFC. Alam ko ang mga kuwentong iyon.

Ngayo'y hindi ko lang alam ang pakiramdam nila... ramdam ko rin. Isa na kasi ako ngayon sa mga "Pinoy Abroad" na dahil sa kung anong sitwasyon sa buhay ay walang magawa kundi mangibayong-lupa.

Ang mga artistang gaya ni Gary Valenciano ang nagbibgay-sigla sa aming mga Pinoy upang kahit papaano'y masariwa namin ang kahit ilang butil ng alaala ng Pilipinas. Para kaming mga bilanggo. Bilanggo ng American Dream, Bilanggo ng Green Card, Bilanggo sa pagkapanganak sa ibang bansa, atbp. Mga bilanggong abot-langit ang pasasalamat, makatanggap lamang ng dalaw kahit mula sa isang tao man lamang na maituturing naming kaibigan. Ganun nga ang pakiramdam ko sa pagbisita ni Gary V. sa aming munting islang nagsilbi na ring tahanan ng nakararaming Pinoy gaya ko.

Sa unang pagkakataon, nagkaroon ng tunay na kahulugan sa akin ang awit na "Babalik ka Rin." At dahil sa mga taong gaya ni Gary V., lubos ko nang naiintindihan kung bakit ang Pilipinas ay sadyang isang bansang kasabik-sabik balikan.

Ano ang nami-miss mo sa college? (I Tag everyone, and watch our seniors senti short film after)

Fri, 31 Aug 2007 10:48:39 GMT

1. Sino ang isa sa mga nami-miss mong prof sa college?

- Professor McRae. Karakter na karakter! at napaarte ko siya sa short film namin! Napaarte ko siya!

2. Ano ang mga nami-miss mong gawin sa iyong college free time?

- Tumambay sa SEC, manood ng sine sa Sta Lucia at Rob Metro East.... at mag-yosi sa Smokers Pocket Garden.

3. Sino ang nami-miss mong college crush?

- 2M2M

4. Ano ang nami-miss mong college food?

- Inihaw at Lechong Kawali sa Manangs. Spaghetti with red and white sauce sa caf.

5. Sino ang nami-miss mong manong o manang sa college?

- hindi naman siya manong pero si Mang Tony. SIya ang nagturo sa akin mag-edit.. Siyempre, si Mang Eddie rin. Retired na siya.

6. Ano ang namimiss mong tambayan sa labas ng college campus?

- Prince David Condominium.

7. Sino ang nami-miss mong pag-tripan o laitin na college classmate?

- Pagtipan. si R.D. (initials ng blockmate) in a fond way. PANGAKO SA YOOOOOOOOOO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

8. Ano ang nami-miss mong freshman subject?

- English 13 w Ms. Cementina. English 11 w/ Ms. Icasiano. Filipino w Ms. Bellen.

9. Ano ang namimiss mong tambayang mall nung college?

- Robinsons Metro east at Sta Lucia Brick Road!

10. Ano ang namiss mong opportunity nung college?....

- Ang makilala siya....

Anyway, enjoy!

Super Kaia

Thu, 30 Aug 2007 05:06:36 GMT

Super College Love Team:
.Kaia Aguas and Jesson Yap.

Mahilig ba mag shopping ang syota mo? Pwes, etong sa yo!

Wed, 29 Aug 2007 11:46:19 GMT

Bago ang lahat, happy birthday Dan!

Excerpt from my beloved movie, Muling Tumibok ang Puso. Para sa may mga syotang mahilig mag-shopping!

Dahil Four Years After Na.

Wed, 15 Aug 2007 11:38:41 GMT

DAHIL four years after ng video na to......

Nakagawa na ako ng dalawang music video at isang Full length movie. Tumira na AKO sa Guam at dito na nagtatrabaho. (Magbabalik ako sa Pilipinas pramis.)

ilang mga karakter na rin ang nagampanan ni FIDEL PANGANIBAN. Lumitaw na sa samu't-saring poster at Music Video...

Nasa Denmark na si ABBY YAO at nalibot na rin ang ilang bansa sa Europa.

Nagpakasal na si APRIL ROJALES sa lalaking inibig niya mula four years ago din!

Si CARLO AQUINO, nasa akademya na ng Pilosopiya.

Si KAREN SIMON, malamang matagumpay na rin ngayon sa napili niyang karera.

DAHIL FOUR YEARS AGO...
TUMIBOK ANG PUSO.....

p.s. pasensya na medyo lo-res. Di masyadong hi-tech ang gamit ko. :D

PISAY

Sun, 05 Aug 2007 01:37:17 GMT

PISAY
Directed by: Aureus Solito
Cinemalaya 2007 Competition Film

This movie really triggered some sentimental memories in me.

Ah, it is only when you are out in the real world that you come to appreciate the joys of being in high school! How you wish you could be back in those sheltered rooms, bracing yourself for the next surprise quiz, writing essays for classmates if the price is right, anticipating mall-day Friday, and pushing class officers to organize soirees and interactions.

Obviously, I am not from Philippine Science High School, but what the heck, high school students, no matter where they're from, experience the same life issues anyway. Insecurities among peers, keeping up to parents and teachers' expectations, deciding on career choices, and yeah.... struggling with that L word!

Pisay is a "quadrology" of a movie, following the lives of eleven high school students in probably the sweetest years of their lives... high school in Philippine Science. One cannot help but experience a a cathartic feeling of wistful joy while being taken back to our first times of impossible love, of being alienated amongst a sea of unfamiliar personalities, of fighting for a choice that makes one happy.

I just wish the movie could have explored more on the individual stories, especially for the most interesting character who ends up dying. By itself, I was already moved to tears come graduation of the Pisay students. I could only imagine how the movie could have affected me leaps and bounds had the filmmaker been able to give us more of these "close-to-home" stories.

Probably this is my favorite Solito work so far and had this movie gone mainstream with a 20Million Budget, I would have welcomed it still with open arms.

Still Life

Sat, 04 Aug 2007 12:14:13 GMT

STILL LIFE
Directed by: Katski Flores
Cinemalaya 2007 Competition Film

"Hindi choice ang buhay! Magmemeron iyan sa ayaw at gusto mo!"

What the trailer promises, the movie fulfills.

Still life is a poignant tale about an "artist" diagnosed with a debilitating illness known as GBS. He takes refuge in a provincial resthouse to make his one last masterpiece before his disease totally paralyzes him. By a twist of fate, he encounters a mysterious woman with whom he develops an endearing relationship with and makes him realize so much more about the value of his life.

A movie that comes off as a sweet romantic tale about intertwining souls gives a surprise ending that will suddenly kill all the "kilig" out of you, but will satisfy nevertheless.

Since the story is told through the point of view of a painter, it is a must that the entire movie looks like something lifted from a Painter's canvas. Dan Villegas (Director of Photography) and Maui Mauricio (colorist) do not disappoint in giving us colorful and romantic shots of Quezon Province, much similar to the beauty of our beloved romantic Korean movies. If these movies were Provincial travelogues, I would have packed my bags right away to look for this paradise that the filmmakers have graced my sight with.

Music was great. Came in at the right times without being obtrusive at all.

The story (though laced with some high-brow humor I must say), flowed very simply, smoothly and tightly. I did not have any confused questions at all after watching the entire piece. Probably thanks to Direk Katski Flores' expertise in scriptwriting and guiding the audience, the movie's characters were really understandable and easy to relate with.

Glaiza de Castro (Emma) charmed me throughout the duration of the movie. People may compare her looks with Angel Locsin, but she definitely belongs to a different plane in the acting department. It was not difficult to fall in love with her in Still Life.

Ron Capinding (James) was okay. I am not really sure but it is probably his being a theater actor that made me quite uncomfortable with him in the movie. He has this modulated voice that in his vulnerable moments kinda reminds me of Kiko Matsing. Nevertheless, I thank Glaiza for overshadowing this one little nuisance.

Congrats to Direk Katski Flores for coming up with such a heartwarming tale that feeds both the mind and the heart.

I know you're looking into a Commercial Theatrical run. But since I am here abroad, I'm waiting for the DVD release. :D

Haw-Ang

Sat, 04 Aug 2007 05:37:17 GMT

Na-LSS ako sa awit na ito matapos panoorin ang pelikula sa kanyang Extended Screening Schedule sa Cinemalaya 2007.

Tungkol ito sa isang madreng na-destino sa isang munting probinsya sa bandang Ifugao. Misyon niyang makapagbigay ng edukasyon sa mga bata roon at dahil nga napakalayo ng lugar, nahirapan siyang humingi ng suporta sa mga kinauukulan upang makapagpatayo ng paaralan. Dito niya naranasan ang pagsasakripisyo alang-alang sa mga batang Ifugao na napalapit na sa kanyang puso.

Tungkol din ito sa isang batang babaeng Ifugao na nangungulila sa pagmamahal ng isang ina. Tumatakbo ang kuwento ng pelikula mula sa kanyang mga mata, kung saan unti-unti niyang nakilala ang madre, at kung paano sila naging malapit sa isa't-isa.

Maganda sana ang premise ng pelikula, subalit hindi na siya nalayo sa mga uri ng pelikula kung saan sumikat si Direk Gil Portes (Mulanay, Munting Tinig, etc.) Missionary goes to barrio, falls in love with the people and the place, fights for what the people deserve, sacrifices her life, and is etched in the hearts of many.

Okey lang naman sa akin ang ganoong theme, kaso masyado naman yatang iginigiit sa buong pelilula ang mensahe sa pamamagitan ng isang voice over na wala man lang ka-emo-emosyon kung magsalita. Sadya ba yun? Kung oo, hindi umubra para sa akin. Kung hindi, sayang. Nakakaramdam na sana ako ng konting kurot, kaso biglang papasok ang voice over na yun na nakasira sa aking viewing pleasure.

Tapos bandang huli, parang... teka.... gumugulo yata ang focus ng kuwento... parang ang labo na ng structure. Baka bobo lang ako... ewan.

In fairness, mahuhusay naman ang mga artista. Hindi ko alam kung bakit, pero naaalala ko si Vilma Santos kay Kalila Aguilos na gumanap bilang Sister Adel. Nais ko nga lang maliwanagan kung bakit tila mukha siyang madre sa Kampanerang Kuba sa kanyang costume. Maging si Racquel Reyes, natural na natural sa kanyang pagganap bilang malokong madreng kaibigan ni Sister Adel. Siyempre pa, maayos naman ang pag-arte ng mga batang Ifugao, lalo na ng batang babaeng si Dacmay.

Pagdating sa mga teknikal na aspekto ng pelikula, nasayangan lang ako kung bakit kailangang lagyan ng madilaw na color-grading ang pelikula. Gusto ko sanang makita ang kagandahan ng natural na kulay ng kanilang lokasyon kaso.... yun nga. Medyo nagmukhang hepa. hehe.

Sa kabuuan, maayos naman ang Haw-Ang, di nga lang naging ganoong ka-angkop sa panlasa ko. Di pa masyadong nakatulong ang mala-teleseryeng nangyrai sa bida sa dulo.

P.S. Maganda ang theme song ng pelikula na kinanta ni Bayang Barrios.

CINEMALAYA 2007

Sat, 04 Aug 2007 05:06:27 GMT

---------------------------------

Lumapag ang Philippine Airlines Flight PR111 sa NAIA Terminal 2, alas-otso ng madaling araw. Mabilis akong nakalabas dahil wala akong check-in na bagahe. Isang handcarry lamang ang bitbit ko, na ang laman ay baon kong damit para sa dalawang araw ko sa Manila.

Naghihintay na sa labas ang kabarkada kong si Cedric.

"Gago ka ah." Salubong niya sa kin. "Ginagawa mong Laguna ang Pilipinas."

"Di ko matiis ang Cinemalaya eh."

Kaya't matapos ko iwan ang gamit ko sa G Hotel, sumakay na agad kami ng taxi patungo sa Cultural Center of the Philippines upang simulan ang Cinemalaya Marathon.

Ito ang aming mga pinanood.

---------------------------------

SILANGAN HALL

May isang mahalagang bagay akong natutunan sa panonood ng pelikula sa Cinemalaya. Isa sa mga factor na dapat ikonsider sa panonood ng pelikula sa CCP ay ang screening venue.

Bago pa man ako umuwi ng Pinas, nakita ko sa YouTube ang trailer ng pelikulang HAW-ANG. Nagandahan ako kaya't isinama ko siya sa line-up ng mga pelikulang papanoorin ko sa araw na iyon.

Ayung ang unang-unang Cinemlaya movie experience namin. Matapos bumili ng day pass, agad na naming tinanong kung nasaan ang Silangan Hall. Pinaakyat kami ng usher sa 4th floor gamit ang elevator ng CCP.

Doon ko na lang natuklasan na ang Silangan Hall ay isang maliit na "Hall" lamang sa CCP na may mga upuan. May SONY BRAVIA Flat Screen TV sa harap kung saan mapapanood ang pelikula. Pakiramdam ko'y high school student ako sa isang Class Film Viewing. Hindi lang yon, PAKINANGLAMIG NG VENUE!!!

At dahil puyat ako noong nakaraang gabi at ilang oras pa lamang ang tulog, sumakit ng todo ang ulo ko at matapos ang aking Haw-Ang movie experience, masuka-suka ang aking pakiramdam. (Hindi ito kasalanan ng pelikula kundi kasalanan ng weather sa loob ng Silangan Hall.)

Anyway, sulit naman ang aking naging pag-uwi. Nabuhay ang pagkasabik ko na muling gumawa ng pelikula, salamat sa Cinemalaya!

Sun, 24 Jun 2007 02:06:15 GMT

Eksayting!Uuwi ako! Uuwi ako! Tatlong araw sa July, nasa Pinas ako. Lakas mo kasi sa kin nefertiti00 ! Hehe! Congrats in advance sa kasal at sa reception na may masarap na pagkain!

Kaso... 3 days lang. Sayang.... hindi ko maabutan ang Cinemalaya upang panoorin ito...

So this is the 2nd full length movie that my friends Tetz (LP extraordinaire), Dan (DOP par excellance), Maui (Editor and Coloring genius) , Wincy (musical prodigy) have worked on. It's part of Cinemalaya, 2007 and is directed by Katski Flores, one of the geniuses behind our beloved ABSCBN teleseryes and star cinema flicks.

Oo nga pala, ipapalabas din ang Numbalikdiwa sa Cinemalaya. So sa mga hindi pa nakapanood, may chance ulit. At sa mga hindi makapaghintay sa Cinemalaya, mapapanood nyo pa rin ang Numbalikdiwa dahil palabas ulit siya sa Robinsons Galleria Indie Sine, pero hanggang Wednesday na lang. Dali! :D

I feel like writing some melodramatic cheese.... "A Manananggal Love Story"

Mon, 21 May 2007 22:23:43 GMT

Ako si Dindo Sampang. Di na ko nakakalakad ngayon matapos kainin ng sakit ang masel sa binti ko.Pero minsan sa buhay ko, nakalipad ako. Literal na nakalipad. .. Dahil minsan sa buhay ko, (Maniwala ka man o hindi) nagkaroon ako ng best friend na manananggal... si Alma. Kahapon, nahanap ko ang isang lumang diary na madalas kong sinusulatan, at naisipan kong ibahagi sa inyo ang laman ng bawat pahina nito. Ito na lang ang bumubuhay sa alaala naming dalawa.

http://dindosampang.blogspot.com

I feel like writing some melodramatic cheese.... "A Manananggal Love

Mon, 21 May 2007 22:23:21 GMT

Pinatawa ako ng WIKIPEDIA

Sun, 20 May 2007 07:23:18 GMT

Nagre-research ako ng tungkol sa Manananggal sa Wikipedia para sa isang sinusulat kong kuwento ngayon. Laking tulong ng website na ito at may pinakita pang listahan ng iba't-iba pang mga nilalang ng Mitong Pinoy.

Basahin ang listahan.... ang dulong entry ay labis na nagpahalakhak sa akin...

Other Filipino mythological creatures

* Multo, a ghost
* Aswang, a ghoul
* Kapre, a giant
* Tikbalang, half horse, half man.
* Santelmo,a spirit in the form of a fireball
* Dwende, a dwarf
* Tiyanak, a dwarf
* Diwata, a fairy
* Nuno sa Punso, a nuno
* Sirena, a mermaid
* Syokoy, a merman
* Syoke, a homosexual

Aba! Mythological creature pala ang syoke! Hahahahha!!!!

May 2-8, Robinsons Galleria Indie Sine

Thu, 19 Apr 2007 12:07:53 GMT

Suporta! Suporta! Spiderman ang katapat ng munti naming pelikula! Panoorin pareho dahil parehong maganda! :D

Si Carlos, crush ni Karissa. Si Karissa, mahal ni Anton. Si Anton, apo ni Nimia. Si Nimia, may balak kay Karissa. Si Karissa, idol si Portia. Kay Portia, may nakatakdang sorpresa.

Basta! Panoorin na lang!

NUMBALIKDIWA
May 2-8
Robinsons Galleria Indie Sine

Starring:
Maricel Soriano, Albert Martinez, Meryll Soriano, Ping Medina, Estrella Kuenzler

NUMBALIKDIWA
May 2-8
Robinsons Galleria Indie Sine

nagphoto-shop ako at umasang madadagdagan ang dahon sa mga susunod na buwan...

Mon, 12 Mar 2007 13:27:16 GMT

at sana'y muli nang maipalabas...

Sun, 04 Feb 2007 09:46:10 GMT

Mabubuhay ulit ang aking live journal sa loob ng ilang araw (o linggo)... malapit na.

Merry Christmas!

Sun, 24 Dec 2006 06:24:47 GMT

Maligayang Pasko sa lahat sa inyong naging bahagi ng buhay ko.

Lapit na kong umalis.... Keep in touch! :D Sometimes, uncertainty could also be exciting.... so kita-kits na lang kung kelan man ako babalik. :D

Sun, 19 Nov 2006 14:51:46 GMT

Salamat sa mga nanood ng Numbalikdiwa sa kanyang Cinemanila Run...

(Dahon ng Laurel) Best Actress, Maricel Soriano, 2006 Cinemanila Digital Lokal Competition (Dahon ng Laurel)

(Dahon ng Laurel) Audience Favorite Award, 2006 Cinemanila Digital Lokal Competition (Dahon ng Laurel)

O nga pala, higit sa lahat, nais kong pasalamatan ang mga kasa-kasama ko sa buong Cinemanila run... Dan, Tetz, Maui... at sa mga nakitambay din sa pagbabantay.... Mihk, King, Juanmig, Emer, Cha.

Salamat din sa mga Maricelians na napakisigasig maghalughog sa buong internet upang i-post sa Pinoyexchange ang lahat ng mga blog at livejournal entries na naglalaman ng salitang NUMBALIKDIWA. hehe! Malaking bahagi kayo ng ating audience favorite award!

Sa mga nanood ng higit pa sa dalawang beses upang ibahagi ang pelikula sa iba't-ibang set ng kanilang mga kaibigan, astig kayo! :D

Paumanhin sa mga sumubok manood noong November 14 at 15. Nagkaroon ng malaking pagbabago sa sched kaya't di na naipalabas. Salamat pa rin sa effort. Bawi kami sa inyo. :D

At sa mga hindi talaga nakapunta, alam naming busy lang kayo noong mga araw ng palabas.... hayaan niyo... wala na kayong lusot sa susunod...Kita-kita tayo sa regular run. :D Hindi ko alam kung kailan, pero alam ko malapit na!

Sa buong production staff ng pelikula, let me revised-quote a line in the movie from Ms. Maricel Soriano: "Ang Numbalikdiwa! Nagawa natin ang Numbalikdiwa! Magkakasama tayo! Mahal ko kayo!" (Ehehehe!)

******

Pangalawa, paumanhin kung tinetext niyo ako at hindi ako nakakareply. Sira ang cellphone ko. Minsan umaandar, madalas hindi. Nakiki-sim-swap lang ako ng cell ngayong mga araw na ito para makita kung may mga mensahe akong natanggap.... (sigh)

Sama pala ng pakiramdam magkaroon ng palyadong cellphone (O mawalan ng cellphone for that matter). Tila naglaho ka na rin sa mundo na parang bula. Di mo mahagilap ang mga kaibigan mo, di ka rin mahagilap. Pakiramdam mo, isa kang wala.

*******

Last entry:

Hirap pala maging isang comissioned writer para sa isang kuwentong hindi mo pa naisasapuso. Lalo na kung may deadline na napakabilis!!! Oo, kuwentista ako, pero hindi ako factory ng kuwento!!! Ang isang storyline na base sa batuhan ng mga samu't-saring ideya mula sa kung sino-sino'y hindi basta-basta nabubuo sa loob ng tatlong araw! Lalo na kung ang daloy ng miting na naganap ay ganito:

PRODUCER 1: So, ikwento mo na yung napag-usapan natin kahapon...

AKO: Ah... Bale po pinattern ko po ang kuwento natin sa pelikulang (pamagat ng pelikula)... Ang mangyayari po, yung bida, may kapatid na naghihirap na... Tapos po ---

PRODUCER 2: Ah tapos ang mangyayari, ganito ganyan-ganyan!....

PRODUCER 3: Pero teka, di ba mas maganda kung ganito ganyan-ganyan?...

AKO: Ah... pero sa tingin ko po ---

PRODUCER 2: Hinde ganoon na nga lang! tapos kapag nagkaganun na, magkakaginto ganoon ganyan!

AKO: Ganun?

PRODUCER 2: Ganoon! Kaya sa katapusan, magkakaganoon na!

PRODUCER 1: (Ako na ang kinausap) O, ituloy mo na ang kuwento.

AKO: Natapos niyo na po eh.

PRODUCER 1: Ah, oo nga.

Nawa'y makaraos ako dito.

Manumbalik sa mga sinehan!

Wed, 08 Nov 2006 12:00:15 GMT

NUMBALIKDIWA ADDITIONAL SCHEDULES
A VIEWER'S REVIEW OF NUMBALIKDIWA ON THE INTERNET:

"Numbalikdiwa" is a unique, innovative concept that brings the horror-suspense genre to another level. Kudos should be given to the writers and direk Bobby for coming up with such a clever shocker.

It doesn't make you scream your lungs out, but the movie makes you squirm on your seat and jolts you out of your wits with the gory scenes as part of the Numbalikdiwa ritual.

It takes a lot of open-mindedness, intelligence and appreciation for the uncoventional in order for one to fully appreciate "Numbalikdiwa". Kaya sa mga ordinaryong manonood na nag-eexpect ng mga multo, bampira, monsters, tikbalang, aswang...Numbalikdiwa is a departure from such trite and cliched horror flicks.

Nakakapangilabot din ang galing ng buong cast! This time, I would say that di lang ang Diamond Star ang talagang kuminang ng husto, kundi pati na sina Meryll Soriano at especially Ping Medina. ALbert Martinez and Estrella Kuenzler were also competent in their roles.

NOOD NA SA MGA NATITIRA NITONG ARAW SA CINEMANILA DIGITAL LOKAL ONLY AT SM MALLS!!!!

NOV9 thurs - SM North Edsa
430pm and 930pm

NOV11 sat - SM Mall of Asia
930pm

NOV12 sun - SM Mall of Asia
930pm

NOV13 mon - SM North Edsa
930pm

NOV14 tues - SM Mall of Asia
930pm

NOV15 wed - SM Megamall
7pm

Please spread the word! Thanks! =)

NUMBALIKDIWA. Ngayon at Bukas na lang!

Mon, 06 Nov 2006 04:32:56 GMT

GUYS! Let's troop to north edsa today and megamall tomorrow for the last three screenings of Numbalikdiwa in the 2006 Cinemanila festival! Nood na! :D

Numbalikdiwa

Nov 6 (Mon) 4:30PM SM North EDSA
Nov 7 (Tues) 4:30 PM abd 9:30 PM, SM Megamall

Reviews from moviegoers:

FROM PINOYEXCHANGE

By nuchamo PEX

i think po kung nasali ito sa metro manila filmfest,
baka magtop grosser ito coz ang ganda nia talaga.
CLASS po ang structure ng movie tsaka abg
gagaling ng mga actors. di ba kasali sia sa lokal
film competition ng cinemanila film festival? kung
sino lang po ba ang mananalo yun lang ba ang
makakakuha ng support para magkaroon ng
commercial run and promotional campaign tulad
ng ginawa sa kubrador? kasi ive noticed wala pong
promosyon dito. in fact one of my cousins wala
pong idea na may movie na ganito tapos ng
mapanood namin sa mall of asia, naging super like
niya rin. i believe this film numbalikdiwa deserves a
promotional campaign and commercial run.
_____
By fuchiyaya

hey i watched this digi film already. this impressive
digi film announces a new director with a wry
sense of visual; direk bobby bonifacio deserves to
win public support and acceptance. numbalikdiwa
has its own way of getting attention and it got mine.
____
by yummysime
NAPANOOD KO KANINA ITO SA MEGAMOL.
AYOS! MAGALING ANG PAGKAKAGAWA. ISA
ITO SA BEST HORROR TAGALOG MOVIES NA
NAPANOOD KO. NOT THE USUAL HORROR
MOVIE NA NAPAPANOOD NA PURO TILIAN AT
TAKBUHAN. MATALINO ANG EXECUTION NG
SCENES. NAGANDAHAN DIN AKO SA SCORE
OR MUSICAL SCORE DAHIL KAHIT TAPOS NA
AKONG MANOOD NAIISIP KO PA RIN. TINDE
NINA MARICEL, PING (ANAK KA NGA NG
TATAY MO ) & ESTRELLA.
____
by dwindak

Congartulations Ms. Maricel, Direk Bobby, Albert,
Meryll etc. ganda ng Numbalikdiwa!

more reviews in Pinoyexchange's Local Movies
&TV, Movies, NUMBALIKDIWA thread.

Maligayang Araw ng mga Kaluluwa

Tue, 31 Oct 2006 13:23:23 GMT

Please watch our group's first feature film,
NUMBALIKDIWA in this year's Cinemanila Film
Festival.

NUMBALIKDIWA

starring:
Maricel Soriano
Albert Martinez
Ping Medina
Meryll Soriano
Ms. Estrella Kuenzler

Directed by Bobby Bonifacio, JR.

Director of Photography:
Dan Villegas

Associate Director and Line Producer:
Tetz Salvador

Production Manager:
Adi Lopez and Yam Lacaba

Editor: Jesson Yap

Colorist: Maui Mauricio

Musical Director: Emerzon Teczon

Sound Designer: Mark Villena

Production Designers:
Jeck Cogama, Cris Silva and Mihk Vergara

Screenplay:
Juan Miguel Sevilla and Roberto B. Bonifacio, Jr.

Produced by:
Butch Jimenez and Chaye Furigay

SHOW DATES FOR CINEMANILA DIGITAL
LOKAL COMPETITION:

NOV4, SATURDAY:
MALL OF ASIA, 2PM AND 7PM

NOV5, SUNDAY:
SM MEGAMALL 2PM AND 7PM

NOV6, MONDAY:
SM NORTH EDSA 430PM AND 930PM

NOV7, TUESDAY:
SM MEGAMALL 430PM AND 930PM

PLEASE SUPPORT OUR 1st FEATURE FILM :D

(schedule may change without prior notice. tickets
at 100 pesos each, 50 pesos for students)

NOOD NA!!!!!!
PLEASE PASS.

Tangkilikin natin ang lahat ng mga pelikula sa
Cinemanila.

birthday gifts

Thu, 05 Oct 2006 04:05:45 GMT

This was my bithday cake last Sept 17 when I officially turned 23. Ate Roch bought it at Becky's Kitchen in Valle Verde Pasig.

This was one (unintentional) birthday gift I enjoyed. My first (hopefully not the last... sana... sana... hehe.) directorial raket for ABSCBN. Four episodes for Studio 23's showbiz mag show BLOG, hosted by Bianca G. Thanks to my co-editor Robbie Maneja's recommendation and to BLOG's EP Mico del Rosario who gave me a try.

1st time to direct a cammate. Luckily I had a great cameraman with me, sir Jess. 1st time to direct for TV, luckily it was a 1-cam setup. Was really nervous but had fun as well.

So this was what BLOG's set looked like...

Commuting Kuwento

Sun, 10 Sep 2006 08:07:07 GMT

PAPUNTA SA TRABAHO

Dalawang show na ngayon ang aking niraraketan sa ABC5 kung kaya't nung Friday ng umaga, umalis ako ng bahay na handa para sa isang walang tulugan at walang uwiang trabaho. Sumakay ako sa FX bitbit ang aking backpack na naglalaman ng aking "LAGARI WEEKEND SURVIVAL KIT" (Extrang damit, toothbrush, at phone charger.)

Sa dami ng aking iniisip, di ko namalayang nakaabot na pala ang FX sa Cubao, kung saan ako sasakay patungong Novaliches. Bababa na sana ako nang may marinig akong tumawag sa akin mula sa may harapan ng sasakyan...

"Oy Pogi!" Lumingon agad ako. Alam kong ako yung tinatawag na yon, syempre.

Ang driver pala ang tumawag sa aking atensyon. Maitim siya, mataba, kalbo, at higit sa lahat, nanlilisik ang mga mata. Pulang-pula. At naunawaan ko agad kung bakit. Hindi pa pala ako nakapagbabayad!Nakakahiya!

Sabi ko agad...

"Ay, di pa pala ako nagbabayad." Agad kong inabot ang kuwarenta pesos na nasa kamay ko, subalit tila hindi pa siya nakuntento.

"Magbayad ka! Sasakay-sakay ka hindi ka nagbabayad!" Galit si Manong maitim-mataba-kalbo-pulang mata.

Sa tono ng kanyang pananalita, kumulo ang aking dugo at tila umakyat na sa tuktok ng aking utak! Sa isip ko lang... 'Walanghiyang maitim-matabang-kalbong pulang matang manong na may good morning towel sa balikat ka!!!! Iniisip mo ba'ng modus operandi ko'ng sumakay ng FX at hindi magbayad????!!!! (Hm, nagawa ko na yun dati sa G Liner Bus pero high school pa ako noon!)Tang *** ka, may pera ako at hindi ko ipagdadamot sa iyo, kahit na ipinagkakait mo sa aming mga pasahero mo ang malamig na air-con ng isang matinong FX!' Pero siyempre, sa isip ko lang yun.

Dahil ang tanging nasabi ko kay manong sa aking pagkainis... (na medyo pasigaw na rin) "Nakalimutan ko lang naman po'ng magbayad! Huwag kayong masungit!"

Tapos na sana ang usapan kung hindi pa siya bumira ng hirit!

"Hindi ka nagbabayad! Hawak-hawak mo na nga iyang pera mo, ayaw mo pang ibigay!"

Abaaaaa! Ano kaya ang pinaghuhugutang sama ng loob ng mamang-maitim-mataba-kalbo't pulang mata na ito't ganoon na lang siya kung mangbintang!

Siyempre ako namang batang poging puyat, 'di na rin paaawat!

"Eh gago ka pala eh! Nagbayad na nga eh! Sinabi nang nakalimutan lang! Araw-araw akong sumasakay dito kaya magbabayad talaga ako!"

Binuksan ko na agad ang pinto at lumabas. Ayoko na magtagal dun dahil papasok pa nga ako sa trabaho. Pero binuksan din ni manong drayber ang kanyang pinto at bumaba.

Shet. Naisip ko... bubugbugin yata ako. Gusto ko nang tumalilis patungong sakayan ng Novaliches. Pero alam kong mukhang tanga yon. Kaya't huminga na lang ako ng malalim at nagtapang-tapangan. Paninindigan ko ang walang kuwentang laban na ito.

Sumugod ang FX driver papunta sa akin.

"Ano'ng sabi mo????!!!!" Tanong niya.

"Sabi ko araw-araw ako sumasakay dito!!!!"

"Wala akong pakialam kung araw-araw ka sumasakay! Magbayad ka!!!" Napansin kong bumigwas ang kanyang kamay at dumiretso patungo sa aking...

balikat.

Tinapik lang pala niya ako na may kaunting lakas.

Maraming commuters ang nanonood sa paligid. Ayoko na. Late na ako. Kaya't sinabi ko na lang,

"EH NAGBAYAD NA NGA EH!!!" Sabay talikod at alis. Tinapos ko na ang lahat. Dun ko na tinapos.

Pero sa susunod na masakyan ko ulit ang FX ng matabang-kalbong-pulang matang iyan, itinataga ko sa bato...

Magbabayad na ako bago pa man umandar ang sasakyan.

PAUWI

Sabado ng gabi na ako natapos sa aking trabaho. Laking-tuwa ko'ng matapos! Sa wakas makakauwi na rin! Hindi ko na nga hinintay mabuo ang pagre-render ng edited files. Kay Otep na production assistant ng show ko na lang iniwan ang pagbabantay. Uuwi na ako!!!!

Paglabas ko mula sa gusali ng ABC5, Amputa, lakas ng ulan!!!!! Ga-bagyo ang lebel! Wala akong payong. Suot ko lang ang aking sweater na gawa pa sa cotton! Sa lakas ng buhos, duon na lang mismo ako sa may gate nag-abang ng masasakyan. Maliligo ako sa ulan kung tumawid pa ako.

Pumara ako ng taxi at sinabi kong ihatid ako sa EDSA Central sa may Shaw Blvd. kung saan ako sasakay ng FX pauwi ng Antipolo. Pumayag naman. Dagdagan ko na lang daw ng P30 dahil medyo malayo ang pupuntahan. Sige. Makauwi lang.

Pagdating sa may Mindanao Avenue, traffic. Hindi makagalaw ang mga sasakyan dahil hanggang tuhod ang baha!

"Ikot na lang ako pogi ha. Dun na tayo sa may Visayas Ave." (Ako ang kausap ng taxi driver)

"Sige po."

Maayos naman ang daanan sa Visayas Ave. pero nakailang paikot-ikot din kami ni Mamang taxi driver bago kami makarating doon. Sa wakas, umabot na rin kami sa may Quezon Circle, na may mga mumunting baha rin! Para makatulong, nag-suggest na rin ako kay Mamang taxi driver ng maaari naming daanan patungo sa aking patutunguhan.

"Manong, sa may UP na lang tayo dumaan. CP Garcia papuntang Katipunan."

Payag naman si Mamang Taxi Driver. Maluwag-luwag naman sa may Commonwealth. Pero kalagitnaan ng CP Garcia St., may mga sasakyan na ring nakatigil. May baha na naman! Pero nakita naming diniretso naman ng isang trak at ng isang CRV ang bahang iyon kaya't napagpasyahan ni Mamang Taxi Driver na sumunod na rin!

At sinuong namin ang baha! Sa una'y kaya pa naman, dire-diretso...

Si Mamang Taxi Driver kausap ang taxi niya: "Huwag kang hihinto... huwag kang hihinto.... huwag kang hihinto... huwag kang...."

Maya-maya, tila nakaririnig naako ng mga alon sa aking paligid, at alalang-alala na ang itsura ni Mamang Taxi Driver.

"Wala na... hinto na tayo." Sabi niya.

At pinatay nga niya ang makina. Pero ano ba iyong naramdaman ko? Tila malamig sa bandang paanan ko! Dahan-dahan akong yumuko... Tubig!!! Tubig na pataas ng pataas!

Sumilip ako sa labas ng bintana. Halos abutan na ng tubig! Lumulutang ang taxi na mistulan akong nakasakay sa bangka! At ang tubig na nasa may paanan ko lamang kanina, matapos ang ilang segundo'y umabot na sa upuan ko! Tila sa isang sapa ng tubig dumaan ang aming sasakyan!

Sa labas ng taxi, may maliligayang oportunistang Jologs na nag-aabang ng mga sasakyang dumaranas ng ganoong sitwasyon. (at kami iyon!).

"Tulak? Tulak?" Tanong ng mga hubad na maliligayang Jologs! Napansin kong hanggang bewang nila ang tubig-baha! Shet! Ibang klase ang bahang ito!

"Oo!" Sabi ni Mamang Driver.

At tinulak na kami patungo sa tuyong bahagi ng daan.Punong-puno ng tubig ang sasakyan at nakatapak na ako sa aking upuan.

"Bayad! Bayad!" Singil ng maliligayang Jologs.

"sandali!" Sabi ng driver... Milagro't napaandar pa niya ang kanyang Taxi! Pag-start ng kotse, agad humarurot ang taxi palayo sa mga lalaking tumulak sa amin.

"Hoy! Hoy!" Sigaw ng mga lalaki. Ang kaninang maliligayang Jologs, hindi na maligaya. Naawa ako. Pero mas naawa rin naman ako sa aming dalawa ni Mamang Driver na kapwa tila nalublob sa swimming pool.

Tumigil kami sa Shell Katipunan upang humiram ng tabo at tabuin palabas ang tubig sa loob ng Taxi, at matapos iyo'y naituloy naman ang paghahatid sa akin patungong EDSA.

Hay, ang mga kailangan kong danasin para lang magtrabaho't makauwi.